Picabia had al eerder belangstelling getoond voor films, maar in 1924 krijgt hij de kans om, samen met René Clair een korte film te maken. Deze film zou gedraaid worden in de pauze van Relâche, een absurd dadaistisch ballet met muziek van Satie. Dit filmpje wat nu wordt gezien als het beste voorbeeld voor de dadaistische film, was dus eigenlijk maar een gelegenheidsfilmpje, een pauzefilmpje dat vanwege die functie ook die naam kreeg, Entre 'acte.

Het scenario bestond uit een velletje met acht punten. Belangrijk in deze film is de constante ironie ten opzichte van de gevestigde orde. Dit wordt beelden ze uit in een aantal absurde gebeurtenissen, waarin de kijker iedere keer op het verkeerde been wordt gezet. Je ziet een paar benen met een tutu, maar boven gekomen blijken deze te behoren aan een man met een baard. Lijkenkoetsen worden getrokken door kamelen, maar de koets raakt op drift en wordt in een slapstick-achtige scene gevolgd door een stoet mensen, en een gehandicapte die op het laatst toch blijkt te kunnen lopen.

Relâche, M. Duchamp als Adam

« »

Film & Muziek