"Vorst van het Catelaans intellect, kolossaal rijk"*

Salvador Dali kreeg zijn opleiding in Madrid. In 1927/28 was hij in Parijs, waar hij Picasso en André Breton (1896-1966) leert kennen. Dali sloot zich in 1929 bij het Surrealisme aan, waar hij door André Breton werd verwelkomd. In 1938 echter werd hij door deze zelfde Breton weer buiten de groep gesloten. Na een verblijf in de Verenigde Staten, vestigde Dali zich in het Spaanse Figueras.

Dali verliet het impliciete Marxisme van de surrealisten, maar bleef de Freudiaanse beeldenrijkdom onderzoeken. Zijn belangrijkste werk schiep hij in de jaren '30. Zijn schilderijen kenmerken zich door merkwaardige voorstellingen die nauwkeurig realistisch zijn afgebeeld. Vooral dubbelbeelden en beeldrijm spelen een belangrijke rol. In zijn voorstellingswereld kunnen mieren even groot als mensen en horloges slap zijn.

Salvador Dali: "Het feit, dat ikzelf tijdens het schilderen mijn eigen beelden niet versta, betekent niet, dat die beelden geen betekenis zouden hebben; integendeel, hun betekenis is zo diep, verscheiden, samenhangend en onwillekeurig, dat ze zich aan een eenvoudige logische ontleding onttrekt. Om mijn beelden in de taal van het dagelijkse leven te kunnen beschrijven en verklaren, is het nodig, ze aan een bijzondere analyse te onderwerpen, en dat met de strengst objectieve, wetenschappelijke ernst, die mogelijk is. Alle verklaringen ontstaan aldus achteraf, aangezien het beeld als gegeven reeds bestaat."

*opgeschreven door André Breton en Paul Éluard in de 'Dictionnaire abrégé du Surréalisme' (catologus van de internationale tentoonstelling van het surrealisme)