Bartolomeus van der Helst
Abraham del Court en Maria de Kaersgieter, 1654
doek, 172 x 146,5 cm
Zittend op een stenen bank in een parkachtige omgeving is een man en een vrouw
te zien. De vrouw draagt een prachtige witte satijnen jurk, die fraai afsteekt
tegen de zwarte kleding van de man en de donkere achtergrond. Door de gedetailleerde
weergave van het stof en de mooie lichtval is te zien dat Van
der Helst zich extra heeft ingespannen om de jurk fraai weer te geven. Zijn
opdrachtgever, Abraham del Court, was namelijk een vooraanstaande lakenkoopman
en staalmeester uit Leiden, die verstand had van stoffen en die als geen ander
wist welk effect wit satijn op zwarte zijde kon hebben. Dat het hier om een huwelijksportret
gaat is niet alleen uit de witte jurk af te lezen. Het schilderij bevat nog veel
meer elementen die de liefde of het huwelijk symboliseren. De roos die de vrouw
vasthoudt is bijvoorbeeld een traditioneel liefdesmotief. In het middelpunt van
de compositie houdt Abraham de rechterhand van
Maria vast. Met deze centrale plaats van de verbonden handen wordt gezinspeeld
op de echtelijke verbintenis en trouw. Ook de parkachtige omgeving waarin het
echtpaar is geportretteerd, is onderdeel van de symbolische beeldentaal van dit
schilderij. In het algemeen wordt een park geassocieerd met de liefdestuin. De
waterspuitende fontein achter de vrouw behoort, naar oude traditie, in deze omgeving
thuis.
