Architectuurschilderkunst
De 17de-eeuwse Nederlandse architectuurschilderkunst kan in drie categorieën worden
verdeeld. Allereerst de weergave van gefantaseerde gebouwen, de zgn.
fantasiearchitectuur. Deze vorm kwam tot stand o.i.v.
het boek Perspective... (1604),
waarin Hans Vredeman de Vries de grondregels van het wetenschappelijk perspektief
beschreef. Tevens diende het werk als een voorbeeldenboek, een staalkaart van aan de
klassieke oudheid ontleende elementen.
Een tweede onderdeel vormde de weergave van het interieur, in het bijzonder het
kerkinterieur. Belangrijke meesters als Pieter
Saenredam, Emanuel de Witte en Gerard
Houckgeest excelleerden in dit specialisme.
De derde vorm is het stadsgezicht. Dit genre werd eind 17de eeuw tot grote hoogte
gebracht door de gebroeders Berckheyde.