Anna
Mijn plaats aan tafel 2, 1972-1973
Geborduurd linnen, 172 x 124 cm
Anna gebruikte textiel om haar ideeën te verbeelden.
Relativerend, maar ook uiterst kwetsbaar, maakte zij haar eigen handelingen en ervaringen
tot vorm en inhoud van haar werk. Meestal is de textiel opzettelijk beschadigd, zoals ook
in dit kleed.
Anna zei zelf over het ontbijtkleed: 'Het zou leuker zijn als iemand het kocht en er de
tafel mee dekte, dan dat het in een museum ligt'.
Wat vinden jullie daarvan?
De reacties:
Fantastisch, die wisselwerking tussen tekst (titel) en beeld. Ik zou toegang willen
hebben tot alle kunst, die mikt
op dit samengaan van WOORD en BEELD
Sido van der Meulen, Oreon@dutch.nl
Nou, dan had ze dat kleedje zelf ook wel bij iemand op tafel
kunnen leggen, of het zelfs verkopen aan een ander! Het is aardig om het in een
museum tentoon te stellen, maar het commentaar had ze beter voor zich kunnen houden.
Bij de opening van de expositie waar `Mijn etc.' voor het eerste getoond werd,
had ze dan met een vaag binnenpretje, een gespeeld-bete glimlach, rond kunnen
lopen: Ha, lekker niet verkocht! Dan was haar aanwezigheid, zonder dat iemand
het wist, een performance geweest, en zou zij zelf haar enige toeschouwer zijn.
Ed Tan, tane@let.vu.nl
«
»
